• Wpisów:664
  • Średnio co: 2 dni
  • Ostatni wpis:4 lata temu, 13:17
  • Licznik odwiedzin:25 172 / 1985 dni
Jesteś niezalogowany. Niektóre wpisy dostępne są tylko dla znajomych.
 
bawisz się uczuciami jak dziecko klockami
 

 
leżę w łóżku i rozmawiam z sufitem, dlaczego ? wydaje mi się, że rozumie więcej niż podłoga.
 

 
i tu nie chodzi nawet o to czy się gniewam. nie gniewam się. ja tylko czuję się jak oszukane dziecko, któremu obiecali lizaka, a potem mu go pokazali i powiedzieli że nigdy go niedostanie.
 

 
wiesz co mnie wkurza? świadomość, że wszystko w co się wierzy to ściema
 

 
był moim tlenem, moim narkotykiem. przez Niego nie jadłam, nie spałam, nie mogłam bez Niego oddychać, każdy dzień myślałam o Nim, był ze mną w snach i towarzyszył mi w każdej codziennej czynności.
 

 
sięgała po komórkę i wpatrywała się w jego imię w książce telefonicznej, mając nadzieję, że kiedyś pojawi się w wykazie odebranych połączeń.